p+98 31 32298095
و آن حكمت آميز و بلندمرتبه است و در ام الكتاب در نزد ماست. (سوره مباركه زخرف، آيه 4)
ام الكتاب | آموزش قرآن كريم

آموزش قرآن کریم

گويش هاي عربي
مقوله زبان عربي بر مجموعه زيادي از گويش ها و لهجه هاي مختلف دلالت مي کند که به طور کلي به سه بخش تقسيم مي شود:
عربي کلاسيک يا قرآني
عربي استاندارد يا فصيح و يا کتابي
عربي محاوره اي يا جلفي و يا دارجة
در تمام کشورهاي عربي لهجه استاندارد جهت تدريس در مدارس و تأليف کتاب ها و جرايد به کار برده مي شود.
اما هر منطقه از دنياي عرب، گويش محلي خاص خود را دارد که گاه تفاوت هاي مابين آنها به حدي است که عرب ها مجبور به تکلم به عربي کتابي با هم مي شوند. دليل وجود تعدد گويش ها و لهجات در زبان عربي را تأثير زبان هاي پيشين موجود در آن مناطق قبل از تسلط زبان عربي بر آن منطقه ها دانسته اند. در حالت کلي عربي محاوره اي را به دو بخش خاورميانه اي و مغربي تقسيم مي کنند اما به طور دقيق تر عربي داراي ۴ گويش زير است که هر کدام خود داراي لهجات متعددي است.

عربي مصري
عربي مغربي (شامل لهجه هاي: مراکشي، تونسي، الجزايري و ...)
عربي شرقي (شامل لهجه هاي: لبناني، فلسطيني، و عرب زبانان غرب کشور اردن)
عربي عراقي و يا خليجي (شامل لهجات عراقي، کويتي، عربستان سعودي، عرب زبانان شرق سوريه، ساحل خليج فارس از عراق تا کشور عمان و (استان خوزستان) در ايران به علاوه استان الشرقيه کشور عربستان سعودي ...)
از اين ميان عربي مصري به عنوان گويش محاوره اي زبان دوم مشترک بين تمام عرب زبانان به کار مي رود. و دليل آن وجود انبوه فيلم ها و برنامه هاي تلويزيوني و راديويي و منابع عربي به اين گويش است (مانند فارسي تهراني که در بين فارسي زبانان ايران به عنون لهجه محاوره اي دوم به کار مي رود).
تفاوت لهجه ها در گويش هاي عاميانه زبان عربي در واژگان، دستور زبان و شيوه تلفظ کلمات به چشم مي خورد.
بيشترين تفاوت ها بين گويشهاي غرب و شرق کشورهاي عرب زبان وجود دارد براي نمونه (کويتي و مراکشي).
در تفاوت هاي مربوط به چگونگي تلفظ مي توان به چگونگي تلفظ حرف /ق/ اشاره نمود که در لهجه باديه نشينان و عراقي ها /گ/، در لهجه مصري و سوريه /ء/ و در لهجه فلسطيني /ک/ تلفظ مي شود. ويا چگونگي تلفظ /ج/ که در لهجه مصري /گ/ تلفظ مي شود مانند الجمهورية الگمهورية و در لهجه لبناني اين حرف نزديک به /ژ/ تلفظ ميگردد.